خداوند متعال مىفرماید: «وَمِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالحَقِّ وَبِهِ یَعْدِلُونَ»؛ «واز جمله کسانى که آفریدیم فرقهاى به حقّ هدایت مىیابند وبه حق بر مىگردند.»( سوره اعراف، آیه 181)
فخر رازى در ذیل آیه فوق در تفسیرش از جبائى نقل کرده که:
«این آیه دلالت دارد بر اینکه هیچ زمانى خالى از کسى که قیام وعمل به حق کرده ومردم را به آن هدایت کند نیست».( تفسیر فخر رازى، ج 15، ص 72)
میرزا محمّد مشهدى در تفسیر «کنز الدقائق» مىگوید: «آیه دلالت دارد بر اینکه در هر قرنى یک نفر معصوم وجود دارد؛ زیرا مفاد آن این است که هادین وعادلین بعضى از خلقند نه تمام آنها، وهر کسى که معصوم نیست هادى وعادل کلّى نیست».( تفسیر کنز الدقائق، ج 3، ص 657)
عبداللَّه بن سنان مىگوید از امام صادق (ع) درباره آیه «وَمِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ...» سؤال کردم؟ حضرت فرمود: «هم الأئمة»؛ «مقصود از آیه ائمّه است.»( کافى، ج 1، ص 414)