مطابق روایات شیعه وسنى، پیامبر اکرم (ص) فرمود: «من مات ولمیعرف إمام زمانه مات میتة جاهلیّة»؛ «هرکس بمیرد در حالى که امام زمان خود را نشناخته باشد به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.»(شرح المقاصد، ج 5، ص 239)
با کمترین تأمّل در این روایت ونظایر آن به مصداق واقعى امام در روایت پى خواهیم برد. این کدامین امام است که اگر به او معرفت پیدا نکنى به مرگ جاهلیت از دنیا رفتهاى؟ مگر نه این است که باید بین حکم وموضوع تناسب باشد؟ چه تناسبى بین عدم معرفت امام ومرگ جاهلیت است؟آیا اگر من طاغوتِ فاسق وفاجر زمان خود را نشناسم به مرگ جاهلیّت از دنیا رفتهام؟ قطعاً چنین نیست، بلکه مراد همان امام معصوم در هر زمان است که از آن در روایت به «امام» تعبیر شده است که اگر او را نشناسم واطاعت او را ننمایم به مرگ جاهلیت از دنیا رفتهام.